«کجاوه سخن» گزیده نظم و نثر پارسی به گزینش اسد الله بقایی نائینی (۱۳۲۷)، پژوهشگر و کارشناس ادبی است.
در بخشی از مقدمه کتاب میخوانیم:
شاعران پارسیگوی را به سه گروه تقسیم کردهام:
گروه اول، ده شاعر بزرگ همچون فردوسی و سعدی و حافظ و مولانا و عطار و... که، به تعبیری، بنای رفیع شعر پارسی بر آثار گرانقدر و گرانسنگ آنان استوار است. ویژگی خاص این گروه آن است که انتخاب یک یا چند شعر به عنوان بهترین اثر آنان غیرممکن یا بسیار مشکل مینماید، زیرا همۀ شعر آنان نیکوست.
گروه دوم شامل صد شاعر نامی است که ذکر نام هر یک بلافاصله شعر خاصی از آنان را به ذهن مینشاند. به تعبیر دیگر، آنان شاعرانی هستند که عموماً یک یا بهندرت چند شعر استثنایی و زبانزدِ همگان دارند، ولی در تمامی دیوان اشعار آنان کمتر به شعری برمیخوریم که در حد شعر گروه اول باشد.
گروه سوم، که شمار آنان را حدود یکهزار تن در نظر آوردهایم، شاعرانی هستند که نه انتخاب شعرشان مشکلزاست و نه شنیدن نامشان، چونان گروه دوم شعر خاصی را تداعی میکند، اما با این همه، در دفتر یا دیوان شعرشان اشعار زیبایی نیز وجود دارد که هم از لحاظ قواعد شعری و هم از بابت مضامین لطیف ابیاتی زیبا به چشم میخورد، اما عموماً شعری که زبان به زبان بگردد و در ذهن خانه خوش کند ندارند یا اگر دارند به نوعی برگرفته از اشعار دیگران است.
