«یادداشتهای پراکنده لژیا» نوشته مژگان ضحاکی (۱۳۶۱)، شاعر و نویسنده ایرانی است.
در بخشی از کتاب میخوانیم:
«یک صبح تعطیل سرد
تو پیاده رو
آخرین شعری رو که خونده بودم زمزمه میکنم
احساس میکنم به هیچ جا تعلق ندارم!
اگه شعری رو خوندی و از اون متاثر شدی
بدون قبل از تو شاعری گریه کرده!»
