جورج دابلیو. ام. رینولدز (۱۸۱۴-۱۸۷۹) نویسنده و روزنامهنگارِ انگلیسی قرن نوزدهم است.
«بوسه عذرا» در زمره نخستین رمانهای سیاسی ترجمه شده در عصر قاجار به حساب میآید که با اندیشهای روشنفکرانه در ۱۳۱۱ خورشیدی ترجمه شده ولی تا ۱۳۲۶ اجازه چاپ نیافت.
برخی مترجمان ایرانی تلقی خاصی از این رمان داشتند و آن را تنها نوع ادبی میدانستند که ضمن گیرایی و جذابیتش در سرگرم کردن خواننده، میتواند موجب توسعه و ارتقای فرهنگ و فراگیر شدن آموزش در ایران شود.
داستان کتاب به انسانهایی مربوط میشود که در آغاز، شناختی از یکدیگر ندارند اما براثر اتفاق و تصادف بر سر راه هم قرار میگیرند و دوستی یا دشمنیهایی عمیق بین آنان پدید میآید.
محتوای این رمان تاریخی، شورش آزادیخواهان بوهمیا در اتریش در قرن پانزدهم میلادی علیه سلطنت و ارباب کلیسا است.
این کتاب، قهرمانان واحدی ندارد؛ هر چند سر ارنست کلمار (فرستاده پادشاه اتریش) قهرمان اصلی داستان است و در سراسر قصه حضور دارد، هر یک از کسانی که به گونهای در داستان نقش دارند خود قهرمانی در خور ستایش یا نفرت به شمار میآیند.
در بخشی از کتاب میخوانیم:
« مردم ظاهربین و سادهدل آنجلا را ملامت میکردند که چرا چنین شانسی را از دست میدهد و معتقد بودند بسیاری از دختران ـ اعم از اشراف و دهقان ـ آرزو دارند چنین بختی نصیب آنها شود و بتوانند عروس خانواده سرشناسی مانند بارون التندرف شوند و به همسری لرد رودولف درآیند و این را سبب امتیاز و شأن و رتبه خود میدانستند و به این ازدواج افتخار میکردند. به ویژه اگر داماد به عروس اظهار عشق و دلدادگی کند و از در تملق و فروتنی درآید، اما هوش و ذکاوت و واقعبینی آنجلا بیش از آن بود که ظواهر امر و نمایشهای بیریشه او را فریب دهد و به چنین عقدی گردن نهد».
